Ongetwijfeld staat ook jouw fotobibliotheek vol met duizenden foto’s. We schieten er met z’n allen lustig op los, maar menigeen raakt het overzicht volledig kwijt. Ellen Massaro, professioneel Photo Organizer, herkende dit probleem direct toen zij reageerde op mijn onderzoek over smartphonefotografie. Zij heeft van het ordenen van herinneringen haar vak gemaakt. Ik vroeg Ellen hoe zij omgaat met ‘volle fotorollen’ en hoe je weer grip krijgt op je digitale archief.
Foto’s opruimen en ordenen klinkt als iets wat mensen zelf zouden moeten kunnen. Wanneer besefte jij dat photo-organizing echt een vak is?
Ik was in 2016 op een conferentie van de NAPO (Amerikaanse vereniging van professional organizers) in Atlanta. Een van de sprekers was Cathi Nelson, de ‘CEO’ van de Amerikaanse community van Foto Organizers. Ik was al 16 jaar als professional organizer aan het werk en was er om inspiratie op te doen, om wat ‘groter’ te denken.
Na de presentatie over het organiseren van o.a. familiefoto’s dacht ik: ‘dat doe ik ook, en dat wil ik gaan toevoegen aan mijn aanbod’. Want tijdens veel organiseeropdrachten bij klanten, kwamen ook altijd de foto’s ter sprake: oh, die foto’s! die moeten ook nog een keer! Maar daar kwam het nooit van. Terwijl iedereen ze wel heel belangrijk vindt.
Ik heb nog een jaar gewacht, maar na een conferentie in Londen, waar Cathi Nelson opnieuw sprak, was het voor mij duidelijk: ik ga me op photo organizing focussen. Er is behoefte aan, veel mensen weten niet hoe ze moeten beginnen en bovendien hou ik zelf enorm van foto’s; om ze te maken, te bewaren en te ordenen.
Je reageerde op LinkedIn op mijn onderzoek naar smartphone-fotografie. Wat was voor jou de meest herkenbare uitkomst uit dat onderzoek?
Dat mensen over het algemeen meer dan 10.000 foto’s op hun telefoon hebben. Ik kom bibliotheken van wel 50.000 of meer tegen in mijn praktijk. Daarnaast vond ik het een mooie uitkomst en paradox, dat we over het algemeen fotograferen voor later, maar we kijken later niet meer…
In het onderzoek gaven veel mensen aan dat hun fotorol een ‘puinhoop’ is. Waarom is dat volgens jou zo’n universeel probleem geworden in dit tijdperk?
Iedereen heeft nu continu een camera in zijn of haar hand, en kan de hele dag door foto’s maken. Honderd foto’s per week maak je zonder dat je er erg in hebt. Want je ziet ze niet, het zijn geen stapels op je tafel. Veel foto’s worden gemaakt zonder bepaald doel, gewoon voor het leuke en om alles vast te leggen. Maar als je er niets mee doet, zoals onnodige foto’s weghalen en foto’s in mapjes zetten, wordt het al snel te veel en geeft het scrollen door duizenden foto’s het gevoel van een ‘chaos’.
Foto: Rosalie van der Does. Ook de foto boven dit artikel is gemaakt door Rosalie van der Does.
Veel mensen zeggen: ik begin ermee zodra ik er een rustig moment voor heb. Waarom werkt dat plan bijna nooit?
Ten eerste omdat mensen misschien niet zo snel een rustig moment hebben, en ze dat echt bewust moeten plannen, maar vooral omdat ze het gevoel hebben dat ze niet weten waarmee ze moeten beginnen. Dat voelt als een (grote) drempel en is iets wat vooruitgeschoven wordt (dat doe ik in de vakantie, na de vakantie, etc.).
Heb je een gouden regel om de omvang van onze fotobibliotheken in te perken?
Doe meteen de foto’s weg die niet goed genoeg zijn. Doe het zo snel mogelijk. En selecteer dan de beelden die weergeven wat je zag. Aan het eind van de dag kun je de eindselectie doen, eventueel in een programma, als je bijvoorbeeld foto’s maakt die je echt nog even goed wil bekijken. Maar stel het niet te lang uit. Hoe vaker je dit op deze manier doet, hoe sneller het gaat.
Hoe houd jij je eigen fotoarchief op orde?
Ik schoon elke dag op wat ik gemaakt heb, en één keer in de maand ga ik nog een keer door die laatste maand. Omdat mijn foto’s niet naar een cloud gaan, zet ik ze eens per maand of twee maanden over op mijn iMac, en laat alleen die foto’s op mijn smartphone staan die ik daar wil hebben. Dus ik heb niet al mijn 50.000 foto’s op mijn smartphone.
Veel mensen zijn bang om foto’s te verliezen door techniek die hapert. Welk back-upsysteem geeft mensen het meest valse gevoel van veiligheid?
Een cloud geeft mensen een vals gevoel van veiligheid, want het is niet altijd een back-up. Als je foto’s in iCloud staan bijvoorbeeld, en je haalt foto’s van je iPhone af, gaan ze ook uit de iCloud. Een ‘echte’ back-up is een externe harde schijf, en dan het liefst nóg eentje, op een andere plaats. Een externe harde schijf kan wel op een gegeven moment gaan ‘rotten’ en dan is het goed om altijd een tweede te hebben. Een cloud kan je derde back-up zijn, in het 3-2-1 systeem (3 kopieën van je foto’s, op 2 verschillende mediums (computer, schijf) en 1 buitenshuis (schijf in ander huis of cloud)).
Naast digitale foto’s help je ook met fysieke archieven. Hoe zorg je ervoor dat de mooiste smartphone-foto’s uiteindelijk weer een plekje krijgen in de fysieke wereld, zoals een fotoboek?
Ik help ten eerste om overzicht te krijgen op de digitale foto’s, zodat je keuzes kunt gaan maken met welke foto’s je iets wil doen. Een fotoboek maken is vaak het vurig gewenste doel van de meeste van mijn klanten. En daar moet je ook even goed over nadenken: wat wil je in het boek, wat is het onderwerp of de periode, hoe groot/dik moet het boek worden, wel of geen bijschriften, welke kwaliteit, etc. Ik help bij het hele proces, ook de selecties van de foto’s, als mensen dat willen. En ik maak zelfs ook de boeken voor mijn klanten.
Wat is de allereerste kleine stap die je vandaag kunt zetten als je meer dan 5.000 foto’s op je smartphone hebt staan ?
Maak gebruik van de ‘verzamelingen’ die de foto’s app al zelf maakt, bijvoorbeeld de screenshots en (op een iPhone) de dubbele onderdelen. Begin daar met opruimen. Kijk ook bij de video’s, want die nemen veel ruimte in en je bent vaak vergeten welke video’s je nog steeds hebt. Een stap om de instroom te beperken: laat de foto’s die je via WhatsApp krijgt, niet automatisch in je filmrol komen; zet dat uit bij de instellingen.
Wat ontdekte je tijdens het schrijven van je boek ‘Oh, die foto’s!’ dat je zelf niet had verwacht?
Ik had niet verwacht dat het lastig zou zijn om niet te veel te schrijven. Er zijn zoveel situaties en mogelijkheden, dat ik soms ‘eindeloos’ door kon schrijven. Maar het moest wel leesbaar blijven. Het is onmogelijk om een passende ‘oplossing’ voor iedereen te hebben. Ik heb het deels opgelost door sommige onderdelen uit te werken op mijn website. Via een QR-code in het boek kunnen mensen dan verder lezen.
– – – – –
Meer info over Ellen Massaro en haar dienstverlening vind je op haar website ellenmassaro.nl
Boek: Oh, die foto’s!
Duizenden foto’s op je telefoon. Dozen vol oude afdrukken op zolder. Een fotoboek dat je al jaren wilt maken. Herkenbaar? In haar boek Oh, die foto’s! laat Ellen Massaro zien hoe je stap voor stap orde schept in je fotochaos. Het boek combineert praktische tips met inspirerende praktijkverhalen en helpt je bewuste keuzes te maken over bewaren en ordenen van je foto’s; zowel digitaal als op papier.
Het boek is verkrijgbaar via de website van Ellen Massaro of via Bol.
