iPhone reparatie mislukt

Maak zelf je iPhone (kapot)

Als een onderdeel van je iPhone kapot is, kun je prima bij een officiële iPhone-reparateur of een ‘mannetje’ terecht om hem te laten maken. Best veilig, maar ook vaak prijzig. Waarom doe ik het gewoon niet zelf, dacht ik een paar jaar geleden. Veel goedkoper en zo gepiept. Of toch niet?

Een iPhone is net een wasmachine: als-ie het doet, dan vind je het maar vanzelfsprekend. Is hij kapot, dan besef je pas hoe vaak je het ding gebruikt. Dit verhaal speelde zich een aantal jaren geleden af, maar had net zo goed eergisteren gebeurd kunnen zijn.

Uitval op 50%

Mijn toen nog puberdochter klaagde al weken over de batterij van haar iPhone die bij 50% lading opeens uitviel en een homebutton die echt helemaal niets meer deed. Ze had noodgedwongen AssistiveTouch geactiveerd en sleepte elke dag mijn powerbank mee naar school. Reparatiekosten aan de keukentafel van mijn vaste iPhone-reparateur zouden uitkomen op 80 euro. En dat terwijl een nieuwe batterij en homebutton samen nog geen 20 euro kosten. “Weet je wat”, hoorde ik mijzelf tegen dochterlief zeggen: “Ik maak hem zelf wel en dan koop ik meteen zo’n reparatiesetje. Altijd handig en dan leer ik ook nog wat.”

Even indekken

Even for the record: ik ben een echte knutselaar. Ik speelde als kind met de befaamde experimenteerdozen van Philips, waaruit schakelingen kwamen als de ‘monostabiele multivibrator of flipflop’ (geen idee meer wat het precies was), maar die ook leidden tot heuse radio’s waarvan ik de ontvangst probeerde te verbeteren door een antenne van gekrulde koperdraad te spannen van mijn kamer tot de boom in de tuin.

Wat voor apparaat ik ook voor mijn neus kreeg: het móest open en dat gold ook voor alle computers die ik later in huis kreeg. Soms ontkwam je er zelfs niet aan. Als je extra geheugen in een computer wilde prikken, dan moest die werkelijk volledig uit elkaar zodat je op een gegeven moment peentjes zwetend met een kaal moederbord op schoot zat. En dat voor een machine die me een fortuin had gekost. Achteraf geen slimme actie misschien, maar als zoiets je lukt, dan durf je steeds meer en draai je je hand niet om voor  het vervangen van een lcd-scherm van een laptop of een harde schijf in een computer.

Net als in de film

Je snapt het: die iPhone 5s van mijn dochter zou ik dus ook wel even fixen. Groot licht erop, alle spullen bij de hand, magneetmat erbij voor de schroefjes en een iPad met het voorbeeldfilmpje van alle te nemen stappen. Kind kan de was doen, toch? Na het verwijderen van de onderste twee schroefjes was het tijd om het scherm los te wippen.

Dat moest volgens het voorbeeldfilmpje beslist niet met een zuignap, maar uitsluitend met een speciaal spateltje dat je voorzichtig tussen frame en het scherm steekt. Het schermpje kwam wel iets los, maar zat muurvast in het frame. Wat ik ook probeerde: het scherm schoot steeds terug. Irritant, want de man in het filmpje had ’m met een kort wrikje al open.

Achteraf is het makkelijk praten over wat ik wel en niet had moeten doen (gebruik die zuignap, sukkel!), maar ik besloot om de plastic clipjes uit het setje te gebruiken om het scherm ‘open te houden’ en hem zo stukje bij beetje te openen. Dat was dus een macaber slecht idee, want opeens klonk er een lichte crunch: het glas brak… Ik geloof dat ik een tijdje roerloos naar het scherm staarde en toen pas HOLY F**K! mompelde.

Toch maar door

Met een wilde hefboombeweging – het glas was toch kapot – kwam het scherm uiteindelijk los. Net iets te hard, want het beschermplaatje dat de connector van de homebutton op zijn plek houdt, zwierde door de kamer. Nee, dit was kennelijk niet mijn dag, en het loshalen van de oude batterij ging ook bepaald niet soepel…

De man in het voorbeeldfilmpje trekt de lijmlaag onder de batterij in één soepele beweging weg. Briljant. Bij mij knapte hij op een derde deel al af. Met de lijmlaag aan de andere kant ging het al niet veel beter, dus er zat niets anders dan het ding voorzichtig eruit te wrikken zonder hem te beschadigen. Met een flinke portie geduld – best een handige eigenschap voor reparaties – lukte dat ook nog.

Verbazingwekkend, die enorme kleefkracht van die lijm. De vloerbedekking op onze trap liet sneller los, kan ik je vertellen. Hoewel ik de homebutton niet kon vervangen (het scherm was immers stuk) heb ik nog even gekeken naar de procedure. Gek genoeg ontbrak een schroefje op het afdekplaatje dat de schermconnectoren op hun plaats houdt. Zou de iPhone, een tweedehands exemplaar, al eerder open zijn geweest? 

Nieuw scherm?

Er bestaan leukere dingen dan een dochter vertellen dat ze de komende dagen zonder iPhone moet stellen. Kennelijk was mijn baalfactor oprecht en hoog genoeg, want ze nam het sportief op. Maar wat nu? “Doe dan maar meteen een tweedehands iPhone 6”, zei mijn dochter. We maakten een deal: meteen een iPhone 6 kopen, en voor de 5s een nieuw scherm aanschaffen en verkopen op Marktplaats. Ik had al bijna op de bestelknop voor een nieuw scherm geklikt, toen ik een brainwave kreeg: zit zo’n kapot scherm niet in de inboedelverzekering?

Nou, dat zat-ie in mijn geval dus. Sterker nog: ik kon het hele zwikje opsturen naar het reparatiebedrijf dat aan de verzekeringsmaatschappij is gekoppeld. Als je dat doet, en je het psychisch aankunt om je iPhone een aantal dagen kwijt te zijn, betaal je geen eigen risico. Een koerier kwam de iPhone zelfs thuis ophalen.

Jammer genoeg kreeg het verhaal toch nog een vervelend staartje: volgens het reparatiebedrijf was de iPhone naar de filistijnen. Ze kregen ’m niet aan de praat, wat ik een beetje vreemd vond. We moesten het doen met 90 euro verzekeringsgeld.

Moraal van het verhaal

Waarom wordt er in het voorbeeldfilmpje van het bedrijf dat reparatie-onderdelen verkoopt, geen zuignap gebruikt? De reden laat zich raden: je hoeft maar iets te hard aan de zuignap te trekken om de kabel van de homebutton te beschadigen. De iPhone mag maar een paar graden openstaan.

Toch had ik verder moeten kijken dan mijn neus lang was en naar de vertrouwde en ijzersterke tutorials van iFixIt moeten gaan. Zij adviseren een speciale tang met twee zuignappen te gebruiken waartussen je de iPhone plaatst. De tang maakt het openen supersimpel (ogenschijnlijk dan, je weet het maar nooit met die filmpjes) en voorkomt dat je het scherm te ver openklapt.

Eenmaal open is reparatie niet echt moeilijk meer: het is vooral schroeven en afdekplaatjes los en vastdraaien en connectoren open- en dichtklikken. Een magnetische mat voor de schroefjes is meer dan handig, want alle schroefjes lijken op elkaar.

Die speciale tang heb ik nooit meer aangeschaft overigens. Ik laat de iPhone-reparaties in de familie voortaan over aan mensen die er hun vak van hebben gemaakt. Ik hoor erg goede verhalen over Gefixt, dat vestigingen in Gouda en Delft heeft. Moet je daar maar net wonen natuurlijk, maar als dat zo is, dan heb je in ieder geval een betrouwbaar adresje.

iPhone-schade? Check je inboedelverzekering

Als je een iPhone thuis op de harde badkamer- of keukenvloer laat kletteren met een kapot scherm als gevolg, dan is de kans groot dat je daarvoor verzekerd bent via je inboedelverzekering. Let daarbij op dat verzekeringsmaatschappijen vaak onderscheid maken tussen valschade binnenshuis en buitenshuis. Voor buitenshuis geldt een andere dekking en daar betaal je ook meer premie voor, al vraag ik me dan weer af hoe een verzekeringsmaatschappij kan zien waar een iPhone gevallen is.

Check ook je (doorlopende) reisverzekering wat betreft schade aan je smartphone. Weet ook dat je verzekeringsmaatschappij vaak de eis stelt dat je je iPhone laat maken bij een door hun aangewezen bedrijf. Doe je dat niet, dan kan er een hoger eigen risico gelden of helemaal niet worden uitgekeerd. Het nadeel van die ‘vaste reparateurs’ is dat je je mobiel een aantal dagen kwijt bent, en wie wil dat nu?

Lissabon - foto met tegenlicht